Monday, May 25, 2009

Baharu = Kata Adjektif; Baru=Kata Adverba?

Seorang Munsyi Dewan yang bertugas di PPD Daerah Kinta Utara dan Selatan, Perak Darul Ridzuan, telah mendakwa bahawa perkataan baharu dan baru adalah berbeza. Sememangnya isu yang mendakwa dua perkataan tersebut tergolong dalam kelas kata yang berbeza sudah pun menjadi sedikit perdebatan.
Bagi saya, dakwaan yang dibuat oleh Munsyi Dewan tersebut telah menimbulkan sedikit keraguan. Sudah menjadi pengetahuan umum yang Munsyi Dewan yang diantik oleh DBP telah menjadikan Tatabahasa Dewan dan Kamus Dewan sebagai “kitab suci” mereka. Tetapi apabila Munsyi Dewan tersebut telah mendakwa bahawa terdapat perbezaan antara perkataan baharu dan baru, maka saya tertanya-tanya; apakah individu yang dilantik sendiri oleh DBP telah hilang kepercayaan dan keyakinan terhadap Kamus Dewan?
Dalam Kamus Dewan, halaman 105, terdapat entri baharu yang dimaknakan sebagai baru. Dengan kata lain, Kamus Dewan telah menyatakan dua perkataan tersebut mempunyai makna yang sama dan tidak mempunyai sebarang perbezaan. Dalam hal ini, saya amat bersetuju dengan Kamus Dewan.
Saya telah menyelongkar beberapa buah hikayat Melayu lama seperti Sejarah Melayu, Hikayat Pendawa Lima, Hikayat Merong Mahawangsa, Syair Gurindam Dua Belas, dan beberapa buah kitab yang lain. Saya mendapati dalam kitab-kitab tersebut tidak terdapatnya perkataan baru, tetapi yang ada ialah perkataan baharu.
Sebenarnya, fenomena penghilangan [ha] dalam beberapa perkataan bahasa Melayu merupakan suatu fenomena biasa. Inilah yang dikatakan terdapatnya rumus penyahsuaraan yang sering berlaku dalam bahasa Melayu. Oleh kerana fenomena ini merupakan fenomena yang biasa terjadi, dan berlaku secara konsisten, maka inilah rumud dan aturan yang terdapat dalam bahasa Melayu.
Antara perkataan-perkataan lain yang juga mengalami fenomena yang sama ialah :
cahari --> cari
bahagi --> bagi
tahu --> tau
dahulu --> dulu
bahulu --> baulu
Kalau diperhatikan kepada perkataan-perkatan di atas, kebanyakan bunyi [h] yang terdapat dalam kebanyakan perkataan bahasa Melayu mempunyai kenderungan untuk dihilangkan. Fenomena ini boleh dijelaskan melalui pengkajian fonologi, yang mungkin Munsyi Dewan tersebut telah terlepas pandang. Dan, satu kelemahan yang ketara yang saya perhatikan kepada kebanyakan Munsyi Dewan ialah, mereka tidak begitu menguasai prinsip fonologi bahasa Melayu. Mereka biasanya akan terus melihat perkataan tersebut dari aspek morfologi, sedangkan perkataan (morfolgi) tidak akan terbina tanpa bunyi (fonologi).
Walaupun, saya mempunyai peluang untuk membahas kembali pandangan beliau, tetapi saya selaku penceramah jemputan telah mengambil langkah untuk menjaga reputasi beliau sebagai Munsyi Dewan yang bertugas di PPD kerana di hadapan kami ialah khalyak guru Bahasa Melayu sekitar Ipoh, apatah lagi beliau telah dijemput untuk merasmikan majlis penutup sebuah majlis yang saya hadiri. Dan sayang sekali, apabila Munsyi Dewan yang bertugas di PPD itu telah pulang sebelum majlis tamat kerana saya sedang berkira-kira untuk berdialog dengan beliau sambil-sambil menikmati hidangan petang.

3 comments:

ADICHONAN said...
This comment has been removed by the author.
ADICHONAN said...

Salam Bahasa Jiwa Bangsa.
Adichonan,Tg.Malim.

Qhairul "Qimminas" Aisyam said...

salam,

jom tukar2 link

www.aisyamkimminas.blogspot.com